Sylvie Meis en Nelli Cooman geven startschot zesentwintigste Roparun

By Annelies Derksen in Kanker

Zaterdag 3 juni 2017 start zowel in Parijs als in Hamburg de zesentwintigste Roparun. Driehonderd eenentwintig teams van ieder acht lopers, aangevuld met fietsers, verzorgers, chauffeurs en anderen zullen dan de meer dan driehonderd dertig kilometer naar Rotterdam afleggen, om op tweede Pinksterdag, maandag 5 juni tussen 11:00 en 19:00 uur, op een feestelijke Coolsingel in Rotterdam te finishen.

In Hamburg wordt het startschot gegeven door Sylvie Meis.Op de startlocatie in Parijs zal Nelli Cooman de teams het startsein geven. De teams zijn gedurende de hele route te volgen op de website van de Roparun.

In de aanloop naar de Roparun zamelen de teams zoveel mogelijk geld in voor het goede doel, onder het motto “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven”. In zesentwintig jaar is er al meer dan vijfenzeventig miljoen euro opgehaald voor mensen met kanker. Roparun verdeelt het ingezamelde geld aan doelen die proberen mensen de ziekte even te laten vergeten en de kwaliteit van leven te verbeteren.

De meer dan achtduizend teamleden van deze non-stop estafetteloop hebben door ludieke acties heel veel geld bijeen weten te brengen voor de doelen van de Roparun. Een overzicht van die doelen en meer over de Roparun is te vinden op de site: https://www.roparun.nl/

Mensen met MS bewandelen de Mont Ventoux

By Annelies Derksen in Multiple Sclerose

altOp 5 juni 2017 gaat een groep van 21 mensen met de chronische ziekte Multiple Sclerose de Mont Ventoux in Frankrijk beklimmen. Als team doen zij mee met het evenement Klimmen tegen MS en worden ondersteund door het Nationaal MS Fonds. Dit doen zij om een persoonlijke prestatie neer te zetten, maar ook om geld op te halen voor onderzoek naar MS. MS is namelijk een ziekte die (nog) niet te genezen is.

Team Vlinder doet in 2017 voor de vierde keer mee met dit evenement. Dit team bestaat uit mensen met MS met verschillende beloopsvormen van MS. Ook mensen met progressieve MS nemen deel. In estafettevorm wandelt het team naar de top van ‘de Kale Reus’, een ieder loopt minimaal 1 kilometer. Voor sommige mensen met MS is dit een prestatie die te vergelijken is met het lopen van een marathon voor atleten. Maar er zijn ook deelnemers die de hele berg als doelstelling hebben. Een ieder loopt naar eigen kunnen.Voorafgaand aan het evenement trainen zij en de sfeer zit er al goed in. Deelnemer Margreet Kooima (Krimpen a/d IJssel): “voor mij betekent deelname aan team vlinder een overwinning op mezelf en op MS. Alle positieve energie die ik vanaf het begin voel helpt mij zeker die berg op!!”  En ook Angela Wessels (Apeldoorn) gaat er helemaal voor: “je kan altijd meer dan je denkt!”  Door een enthousiast team van het Nationaal MS Fonds worden zij begeleidt. Zo loopt trainer Kelly Gerritsen (Naaldwijk) mee op 5 juni om de Vlinders te motiveren: “Meegaan met Team Vlinder betekent denken in mogelijkheden en niet in beperkingen!!”

Team Vlinder en onderzoek
Dit jaar is extra bijzonder omdat het Nationaal MS Fonds een onderzoek koppelt aan team Vlinder naar de impact van een sportieve prestatie op mensen met MS. De deelnemers lopen al weken voor het evenement met een fitbit die bijvoorbeeld de hartslag en slaapkwaliteit registreert. Ook vullen zij vragenlijsten in over hun algehele welzijn. Na het evenement worden de data uitgelezen en geanalyseerd.

Actie Warm Hart van de KRO
Familie en vrienden van de Team Vlinder deelnemers leven erg met hun dierbaren mee en voelen zich trots! Zo heeft een naaste het Nationaal MS Fonds aangemeld voor de Actie Warm Hart van de KRO vanwege het organiseren van team Vlinder. Wanneer het Nationaal MS Fonds de meeste stemmen heeft in september, kan de organisatie rekenen op 10.000 euro voor onderzoek naar MS.

Wereld MS Dag: 31 mei
Op woensdag 31 mei is het Wereld MS Dag waarbij verschillende organisaties op internationaal niveau aandacht vragen voor de ziekte MS. Wereldwijd hebben zo’n 2,5 miljoen mensen MS. MS is een ziekte van het centrale zenuwstelsel dat vele gezichten kent. Zo kan de een met MS nog de hele Mont Ventoux lopen en de ander is zorgafhankelijk. Het Nationaal MS Fonds heeft als doelstelling mensen met MS te activeren te blijven kijken naar mogelijkheden. Een ieder op zijn of haar eigen niveau.

Antibiotica ten onrechte voorgeschreven bij longaanval

By Annelies Derksen in Longziekte

Antibiotica worden geregeld voorgeschreven bij een longaanval, de plotselinge benauwdheid waarmee veel COPD-patiënten te maken hebben. Maar antibiotica hebben daarbij geen effect, zo blijkt uit onderzoek van het Academisch Medisch Centrum (AMC) in Amsterdam. ‘Bij mensen die niet in het ziekenhuis opgenomen hoeven te worden, is er dus geen reden om antibiotica te geven. Het is belangrijk om onnodig antibioticagebruik te voorkomen om resistentie tegen te gaan’, aldus onderzoekster Patricia van Velzen. De resultaten werden onlangs gepubliceerd in het Britse medische tijdschrift The Lancet Respiratory Medicine.

Longaanval bij COPD
COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) is een verzamelnaam voor ziekten waarbij de longen chronisch ontstoken zijn. De longen zijn daardoor blijvend beschadigd. Door COPD wordt ademen moeilijker en inspanning lastiger. In Nederland lijden meer dan 600.000 mensen aan deze chronische ziekte. Veel COPD-patiënten krijgen te maken met longaanvallen (zogeheten COPD-exacerbaties), waarbij ze het plotseling veel benauwder krijgen. Zo’n longaanval duurt een paar dagen en is soms levensbedreigend. De oorzaak is vaak een infectie met een virus of bacterie. Een longaanval wordt behandeld met corticosteroïden, stoffen die de luchtwegen verwijden en ontstekingen remmen.

Antibiotica
Daarnaast worden vaak antibiotica gegeven, zeker als het opgehoeste slijm op een infectie wijst. Patiënten vragen daar ook geregeld om. Er waren aanwijzingen dat antibiotica ervoor zorgt dat een volgende aanval langer uitblijft, maar dit is nooit systematisch getest.

Patricia van Velzen heeft dit nu met haar collega’s onderzocht bij 305 patiënten die met hun longaanval niet in het ziekenhuis hoefden te worden opgenomen. De helft van deze groep kreeg het antibioticum doxycycline bij een longaanval, de andere helft niet. De patiënten werden daarna bijna twee jaar gevolgd. In die tijd kreeg 85% een tweede aanval. In tegenstelling tot wat eerder werd gedacht, bleek het antibioticum geen effect te hebben op het tijdstip van de tweede aanval. Die kwam net zo snel als bij de patiënten die geen antibioticum kregen. Wel zorgde het antibioticum er in een klein aantal gevallen voor dat een longaanval beter werd onderdrukt. Maar bij 10 van de 11 patiënten heeft het geen enkel effect. Voor een klein positief effect moet je dus veel mensen voor niets antibiotica geven. ‘Dat is reden om terughoudend te zijn met antibiotica’, aldus Van Velzen.